ဝီထိပိုင္းဘာသာဋီကာ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ စာမ်က္ႏွာ (၂၂၂-၂၂၆) အလြန္အလြန္တြင္မထင္ႏိုင္သည္မွာဘယ္ထာဝရဘုရားကတားျမစ္ထားလို႔ပါနည္း၊မထင္ႏိုင္ဘူးဟုဆိုဖို႔ရာ ပ႒ာန္းပစၥည္းတြင္ဘယ္ပစၥည္းကိုေထာက္မည္နည္း၊အဘိဓမၼာဝယ္ပ႒ာန္း ပစၥည္းထက္ခိုင္မာေသာသာဓကမ႐ွိပါ၊ ထို႔ေၾကာင့္စိတၱကၡဏတိတိအလြန္တြင္သာမဟုတ္,ခဏငယ္ကေလးမ်ားအလြန္ အလြန္တြင္လည္းဆိုင္ရာဒြါရ၌ထင္ႏိုင္ၾကမည္သာ၊"ဧကစိတၱကၡဏာတီတာနိ ဝါ"စေသာပါဠိမွာအမ်ားနားလည္ရံုအၾကမ္းဖ်င္းသတ္မွတ္ျပေသာစကားသာတည္း ဟုယူလိုပါသည္၊သို႔ေသာ္ ဝီထိဆို႐ိုး၌ကားအမ်ား႐ႈတ္ေထြးမည္စိုးေသာေၾကာင့္ သျဂၤ ိဳဟ္ပါဠိအရအမ်ားေျပာ႐ိုးအတိုင္းသာျပထားပါသည္။ [ေဆာင္] အာရံုဒြါရ,စံုရံုမ်ွျဖင့္,ကိစၥ မေခ်ာ,အာေလာကာသ, ဝါယာပႏွင့္,တစ္ဝပထဝီ, အလီလီတို႔,ကိုယ္စီစံုမွ, ထင္ႏိုင္ၾက,ပဥၥအာရံုေတြ။ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ အတိမဟနၱာရံုဝီထိ ✔ ✔ ✔ ✔ ✔ ✔ တသၼာ ယဒိ ဧကစိတၱကၡဏာတီတကံ ႐ူပါရမဏံ စကၡဳ ႆ အာပါတမာဂစၦတိ၊ တေတာ ဒြိကၡတၱံဳ ဘဝေဂၤ စလိေတ ဘဝဂၤေသာတံ ေဝါစၦိနၵိတြာ တေမဝ ႐ူပါ ရမဏံ အာဝဇၨနၱံ ပဥၥဒြါရာဝဇၨနစိတၱံ ဥပၸဇၨိတြာ နိ႐ုဇၥ် တိ၊တေတာ တႆာ နနၱရံ တေမဝ ႐ူပံ ပႆနၱံ စကၡဳဝိညာဏံ, သမၸဋိစၦနၱံ သမၸဋိစၦနစိတၱံ,သနၱီရယ မာနံ သနၱီရဏစိတၱံ,ဝဝတၳေပနၱံ ေဝါတၳပနစိတၱေဥၥတိ ယထာကၠမံ ဥပဇၨိတြာ နိ႐ုဇၥ် တိ၊တေတာ ပရံ ဧကူနတၳိ ံသကာမာဝစရဇဝေနသု ယံကိဥၥိ လဒၶပစၥယံ ေယဘုေယန သတၱကၡတၱံဳ ဇဝတိ၊ဇဝနာႏုဗနၶာနိ စ ေဒြ တဒါရမဏပါကာနိ ယထာရဟံ ပဝတၱနၱိ၊တေတာ ပရံ ဘဝဂၤပါေတာ။ စကၡဳ ႆ အာပါတမာဂစၦတိ။ ။ "စကၡဳ ႆ -စကၡဳပသာဒအား" ဟု သမၸဒါန္အနက္ဆိုသည္ကား သဒၵါထံုးစံမဟုတ္၊"စကၡဳ ႆ -စကၡဳပသာဒ၏"ဟုအနက္ဆို၍ အာပါတံဝယ္ အာ ဥပသာရ၌ စပ္ပါ၊"စကၡဳပသာဒ၏ေ႐ွး႐ႈ"ဟူလို၊တစ္နည္း-"စကၡဳ ႆ -စကၡဳပသာဒသို႔"ဆ႒ီ ကံအနက္ဆို၍ အာပါတံဝယ္ ပါတ၌စပ္ ပါ၊"စကၡဳပသာဒသို႔က်ေရာက္ျခင္း" ဟူလို။ တေတာ ဒြိကၡတၱံဳ ဘဝေဂၤ စလိေတ။ ။ စကၡဳဒြါရ၌႐ူပါရံုထင္လာလ်ွင္ဘဝင္ႏွစ္ႀကိမ္လႈပ္၏၊"လႈပ္" ဟူရာ၌"ဆတ္ဆတ္ခါ တုန္ေအာင္လႈပ္ျခင္း"ဟုမမွတ္အပ္၊ဘဝင္စိတ္တို႔သည္ ပင္ကိုက ကံ ကမၼနိမိတ္ ဂတိနိမိတ္ သံုးပါးတြင္ တစ္ပါးပါးကိုအာရံုျပဳေနရာ,အသစ္အာရံုထင္လာမႈေၾကာင့္ထို အာရံုသစ္ကိုပင္ယူရေတာ့မလို,ပင္ကိုယူဆဲအာရံုကိုပင္စြဲျမဲၿငိမ္သက္စြာလည္းမယူႏိုင္,လႊတ္လည္းမလႊတ္ႏိုင္ဘဲ,ပင္ကိုသေဘာမွေဖာက္ျပား၍လႈပ္ ေခ်ာက္ခ်ားမႈကို"ဘဝင္လႈပ္သည္"ဟု ဆိုလိုသည္၊"တယ္စိတ္ေတြက လႈပ္႐ွား သကိုး"ဟု ညည္းညဴရာ၌ ထိုထိုအာရံုအတြက္စိတ္မၿငိမ္သက္မႈကိုပင္"လႈပ္႐ွား"ဟုေျပာဆိုၾကသကဲ့သို႔တည္း။ ဘဝင္လႈပ္ေစာဒနာ။ ။စကၡဳပသာဒ၌ ႐ူပါရံု ထိခိုက္လာလ်ွင္အဘယ့္ေၾကာင့္ ဟဒယဝတၳဳကိုမွီေသာဘဝင္စိတ္ကလႈပ္ရပါသနည္း၊ထင္႐ွားေစဦးအံ့-စကၡဳပသာဒသည္မ်က္လံုးအိမ္အတြင္းမွာတည္႐ွိ၏၊ဟဒယဝတၳဳကားရင္ခ်ိဳင့္ အတြင္းမွာတည္႐ွိ၏၊စကၡဳပသာဒႏွင့့္ဟဒယဝတၳဳတို႔သည္သတၱဝါအႀကီးအငယ္အလိုက္ဌာနအားျဖင့္အပံုႀကီးေဝးေသး၏၊အသုရိန္နတ္ႀကီး၏သနၱာန္၌ကားခရီးတိုင္တာမ်ားစြာပင္ေဝး၏၊ဘဝင္လႈပ္႐ွားမႈမွာလည္း႐ူပါရံုထင္လာသည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ျဖစ္ရမည္၊သို႔ပါလ်က္စကၡဳပသာဒ၌႐ူပါရံုထင္လာခ်က္ေၾကာင့္ဟဒယဝတၳဳကိုမွီေသာ ဘဝင္စိတ္ကလႈပ္႐ွားရျခင္းသည္ျဖစ္ႏိုင္ခဲေသာအရာ,လြန္စြာခက္ခဲေသာအခ်က္ႀကီးမဟုတ္ပါေလာ-ဟူလို။ အေျဖကား။ ။စကၡဳပသာဒ၌႐ူပါရံုက ထိခိုက္ေသာအခါ မေနာဒြါရဟူေသာဘဝင္၌လည္းတစ္ၿပိဳင္နက္ထင္လ်က္႐ွိ၏၊ဥပမာ-ငွက္တစ္ေကာင္သည္သစ္ပင္ဖ်ား၌နားေသာအခါသစ္ပင္ဖ်ား၌ထိခိုက္မိသည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ေအာက္ေျမျပင္မွာငွက္ရိပ္ထင္လာသကဲ့သို႔တည္း၊ထိုကဲ့သို႔ဘဝင္စိတ္ ၌တစ္ၿပိဳင္နက္ဓာတ္ခိုက္ထင္လာျခင္းေၾကာင့္ဘဝင္လႈပ္ရသည္။[ငွက္ႏွင့့္႐ူပါရံု,ငွက္၏သစ္ခက္၌ထိခိုက္ျခင္းႏွင့္ မေနာဒြါရတည္းဟူေသာဘဝင္၌ထင္လာျခင္းသည္တူ၏။ ] အ႒သာလိနီ။ ။ဧေကကံ အာရမဏံ ဒြီသု ဒြီသု ဒြါေရသု အာပါတမာဂစၦတိ၊ ႐ူပါရမဏံ ဟိ စကၡဳပသာဒံ ဃေ႗တြာ တခၤေဏေညဝ မေနာဒြါေရ အာပါတမာဂစၦတိ၊ ဘဝဂၤစလနႆ ပစၥေယာ ေဟာတီတိ အေတၳာ။ မွတ္ခ်က္။ ။ဤနည္းဝယ္႐ူပါရံုစေသာအာရံုငါးပါးသည္ ႏွစ္ဒြါရ ႏွစ္ဒြါရ၌ ထင္ေလ့႐ွိေသာ္လည္းမေနာဒြါရမွာအာရံုအားလံုးႏွင့္ဆက္ဆံေသာေၾကာင့့္"မေနာဒြါရ၌ ထင္လာသည္"ဟုအထူး မျပေတာ့ဘဲအမ်ားႏွင့္မဆက္ဆံေသာဒြါရျဖင့္ပိုင္းျခား၍"႐ူပါရံုသည္စကၡဳဒြါရ၌ထင္သည္"ဟု အသာဓာရဏ နည္းအားျဖင့္ျပေတာ္မူသည္။ ဥပမာတစ္နည္း။ ။စည္မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုတည္း၌သကာခဲႏွစ္ခု ကပ္ထားေလရာ တစ္ခုေသာသကာခဲ၌ယင္ေကာင္ နားေနခဲ့ေသာ္ ယင္ေကာင္နားရာမဟုတ္ ေသာသကာခဲကိုလက္ျဖင့္ပုတ္ခတ္လိုက္ေသာအခါ ယင္ေကာင္လည္းလႈပ္ ႐ွား၍ပ်ံသြားရာ၏၊ဤ၌ယင္ေကာင္သည္အဘယ့္ေၾကာင့္လႈပ္႐ွားရသနည္း,သူ၏နားရာသကာခဲကိုမပုတ္ခတ္သည္ မဟုတ္ပါေလာ-ဟူအံ့၊ယင္နားရာ သကာခဲကိုမပုတ္ခတ္ေသာ္လည္းအနီး ၌ယွဥ္လ်က္ကပ္ထားေသာသကာခဲကို ပုတ္ခတ္လ်ွင္ပင္စည္မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခု တည္းမွာတစ္စပ္တည္းစပ္ေနေသာေၾကာင့္ယင္၏နားရာသကာခဲ၌အ႐ွိန္ဟပ္သျဖင့္ယင္ေကာင္လည္းတစ္ၿပိဳင္နက္လႈပ္ရေလသည္၊ထို႔အတူ ပသာဒႏွင့္ဘဝင္၏မွီရာဟဒယဝတၳဳတို႔အရပ္ခ်င္းမနီးၾကေသာ္လည္းဓာတ္သဘာဝအားျဖင့္တစ္စပ္တည္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပသာဒ၌အာရံုထိခိုက္ေသာ အခါဟဒယဝတၳဳကိုမွီေသာဘဝင္လည္း လႈပ္ရေလသည္၊ဤဥပမာ၌သကာခဲႏွစ္ခုႏွင့္ စကၡဳပသာဒ ဟဒယဝတၳဳတို႔သည္ လည္းေကာင္း,ယင္မနားရာသကာခဲကို ပုတ္ခတ္ျခင္းႏွင့္စကၡဳပသာဒ၌႐ူပါရံု၏ ထိခိုက္ထင္လာျခင္းသည္လည္းေကာင္း,မပုတ္ခပ္အပ္ေသာ္လည္းပုတ္ ခတ္မႈအ႐ွိန္ဟပ္သျဖင့္ အျခားသကာခဲ ၌နားေသာယင္၏လႈပ္႐ွားျခင္းႏွင့့္ဘဝင္၏လႈပ္႐ွားျခင္းသည္လည္းေကာင္းတူၾကသည္။ မဟာဋီကာ။ ။ဝိသယဝိသယိဘာဝ သိဒၶါယ ဓမၼတာယ အာရမဏႆ အဘိမုခီ ဘာေဝန ပသာဒႆ တာဝ ဃ႗နာ ေဟာတု၊အညနိႆ ိတႆ ပန ဘဝဂၤ ႆ စလနံ ကထံ ေဟာတီတိ၊... တံသမၺနၶဘာဝေတာ၊ေဘရိတေလ(စည္မ်က္ႏွာတစ္ျပည္တည္း၌)ထပိတာသု သကၡရာသု ဧကိႆာသကၡရာယ ဃ႗ိတာယ တဒညသကၡရာယံ ဌိတမကၡိကာစလနေဥၥတၳ ဥဒါဟရဏံတိ။ "ဃ႗ိေတ အညဝတၳဳမွိ,အညနိႆ ိတ ကမၸနံ၊ဧကာ ဗေနၶန ေဟာတီတိ, သကၡေရာပမယာ ဝေဒ" ဟူေသာ သစၥသံခိပ္လည္းဤ အဓိပၸါယ္ပင္တည္း၊ " သကၡေရာပမာယ"ဟုဆိုလိုလ်က္ဂါထာအရာျဖစ္၍ဆန္းတည့္ေအာင္ မ၏မွီရာ အာႏွင့္,ယ၏မွီရာအ ကိုအကၡရာေျပာင္းေရႊ ့မႈျပဳ၍"သကၡေရာပမယာ"ဟုဆိုထားသည္။[အညဝတၳဳမွိ-ဟဒယဝတၳဳမွတစ္ပါးေသာ စကၡဳဝတၳဳစသည္ကို၊ဃ႗ိေတ- ႐ူပါရံုစသည္တို႔ကထိခိုက္အပ္သည္႐ွိေသာ္၊အညနိႆ ိတကမၸနံ-ထိခိုက္ရာမဟုတ္ေသာဟဒယဝတၳဳ႐ုပ္၌မွီေသာဘဝင္၏လႈပ္႐ွားျခင္းသည္၊ ဧကာဗေနၶန-စကၡဳႏွင့့္ဟဒယဝတၳဳတို႔အရပ္မနီးေသာ္လည္းဓာတ္သဘာဝအားျဖင့္တစ္စပ္တည္းဆက္သြယ္ေနျခင္းေၾကာင့္၊ေဟာတိ-ျဖစ္ႏိုင္၏၊ [ဣတိ-ဤအေၾကာင္းကို၊] သကၡေရာပမာယ-သကာဥပမာျဖင့္၊ ဝေဒ-ေျပာျပနားလည္ေစရာ၏၊ ဝိဘာဝနီအျပစ္။ ။သစၥသံခိပ္ဆရာႏွင့္ ဝိသုဒၶိမဂ္မဟာဋီကာဆရာသည္အ႐ွင္ဓမၼပါလခ်ည္းသာျဖစ္၍ႏွစ္က်မ္းလံုးမွာပင္ စည္မ်က္ႏွာတစ္ျပင္တည္း၌ သကာႏွစ္ခုကပ္လ်က္ဆက္သြယ္ေနပံုကိုဥပမာျပေသာ္လည္းဂါထာျဖစ္၍ အဓိပၸါယ္မ႐ွင္း,ဝိသုဒၶိမဂ္ဋီကာရင္းကိုလည္းသတိျပဳမိဟန္မတူေသာဝိဘာဝနီသည္"စည္မ်က္ႏွာႏွစ္ျပင္တြင္ တစ္ျပင္မွာ သကာကပ္ထား၍ယင္နားေနခိုက္သကာမ႐ွိေသာ ဟိုဘက္တစ္ျပင္ ကိုပုတ္ခတ္လိုက္ရာအစဥ္အတိုင္းဆက္၍,သားေရႀကိဳးလြန္တို႔လႈပ္႐ွားသျဖင့္သကာသုတ္ထားအပ္ရာ မ်က္ႏွာျပင္၌နားေနေသာယင္လည္းလႈပ္႐ွားရသကဲ့သို႔ စကၡဳပသာဒစသည္၌႐ူပါရံုစသည္တို႔ကထိခိုက္မိေသာအခါစကၡဳပသာဒ၏မွီရာမဟာဘုတ္ မွဘုတ္ခ်င္းဆက္ကာဆက္ကာအစဥ္အတိုင္းထိခိုက္လႈပ္႐ွား၍ဟဒယဝတၳဳ႐ုပ္၏မွီရာမဟာဘုတ္မ်ားသို႔ဆိုက္ေရာက္, ထို႔ေနာက္မွထိုမဟာဘုတ္ကိုမွီေသာဟဒယဝတၳဳကလႈပ္သျဖင့္ ဟဒယဝတၳဳ၌မွီေသာဘဝင္လည္းလႈပ္႐ွားရသည္ဟု ပရမတ္သေဘာႏွင့္ကြာေဝးေသာအဓိပၸါယ္ကိုေရးသားမိေလ၏၊ မ်က္စိတစ္မွိတ္ခန္႔၌စိတ္ေပါင္းကုေဋ တစ္သိန္းခန္႔မ်ွျဖစ္ပ်က္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ထိုကဲ့သို႔ဘုတ္ခ်င္းဆက္ေနခိုက္မွာဝီထိေပါင္းမ်ားစြာက်ၿပီးျဖစ္ေတာ့လတၱံ ့။ ႏွစ္ႀကိမ္လႈပ္။ ။ျပအပ္ၿပီးေသာနည္း အရ မေနာဒြါရဟူေသာဘဝင္၌အာရံု၏ ထင္လာျခင္းေၾကာင့္ဘဝင္လႈပ္သည္႐ွိ ေသာ္တစ္ႀကိမ္တည္းမလႈပ္ဘဲအဘယ့္ ေၾကာင့္ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္ေအာင္လႈပ္ၿပီးမွဘဝင္အစဥ္ျပတ္ရသနည္းဟုေမး၊ အေျဖကား-အာရံုသစ္မထင္လာခင္ျဖစ္ ႏွင့္ေသာဘဝင္အစဥ္သည္အာရံုသစ္ထင္သည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္အစဥ္ရပ္၍မျပတ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ဘဝင္ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္ေအာင္လႈပ္ၿပီးမွျပတ္ရေလသည္၊ ဥပမာ-ပန္းေျပးၿပိဳင္ပြဲ၌ အဟုန္ျပင္းစြာ အတင္းေျပးလာေသာေယာက်္ားသည္ ပန္းတိုင္အရပ္သို႔ေရာက္လ်ွင္ရပ္ခ်င္ေသာ္လည္းမရပ္ႏိုင္ေသးဘဲ ႏွစ္လွမ္းေလာက္လြန္မိကာမွရပ္ႏိုင္သကဲ့သို႔ တည္း။ ယထာ ေဝေဂန ဓာဝေနၱာ, ဌာတုကာေမာ န တိ႒တိ၊ ဧဝံ ဒြိကၡတၱံဳ ဘဝဂၤ ံ,ဥပၸဇၨိတြာဝ ဆိဇၨတိ။ ဘဝင္ဂစလန ဘဝင္ဂုၤပေစၦဒ။ ။ "ဒြိကၡတၱံဳ ဘဝေဂၤ စလိေတ"ဟု လည္းေကာင္း,"ေဒြ ဘဝဂၤစလာနိ"ဟု လည္းေကာင္းမိန္႔ဆိုေသာ အ႒ကထာတို႔ကလႈပ္႐ွားတတ္ေသာဘဝင္ႏွစ္ႀကိမ္လံုးကိုပင္ ဘဝဂၤစလနခ်ည္းနာမည္ေပး၍ အာဝဇၨန္းကိုသာ ဘဝဂုၤပေစၦဒဟုနာမည္ ေပးလိုၾကသည္၊ထိုစကားမွန္၏၊"ဘဝဂၤေသာတံ ေဝါစိၦနၵိတြာ တေမဝ ႐ူပါရမဏံ အာဝဇၨနၱံ ပဥၥဒြါရာဝဇၨနစိတၱံ" ပါဌ္၌ ေဝါစၦိနၵိတြာ၏ ကတၱား(ဘဝင္အယဥ္ကိုျဖတ္တတ္ေသာတရား)ကား ပဥၥဒြါရာဝဇၨနစိတၱံတည္း၊"ပဥၥ႐ူပါဝစရာနိ စိတၱာနိ အ႐ူပါဝစရာနိ အတၱနာ ဒိနၷပဋိသနၶိေတာ ဥဒၶံ အသတိ ဘဝဂုၤပေစၦဒေက စိတၱဳပၸါေဒ ဘဝဂၤကိစၥံ အေနၱ စုတိကိစၥဥၥာတိ ကိစၥဒြယံ သာဓယမာနာနိ ပဝတၱနၱိ"ဟူေသာ ပဋိစၥသမုပၸါဒဝိဘဂၤ႒ကထာ၌လည္း "အသတိ ဘဝဂုၤပေစၦဒေက စိတၱဳပၸါေဒ" ျဖင့္ အာဝဇၨန္းကိုပင္ျပသည္၊ဤအ႒ကထာတို႔အလို"ဘဝဂၤ ံ-ဘဝင္ကို၊ဥပစၦိနၵတိ-ျဖတ္တတ္၏၊ဣတိ-ေၾကာင့္၊ဘဝဂုၤပေစၦေဒါ-မည္၏"ဟု ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳရာ၏။ ဤသို႔လ်ွင္ အ႒ကထာမ်ား၌လႈပ္႐ွား ေသာဘဝင္ႏွစ္ႀကိမ္ကိုဘဝဂၤစလနဟု လည္းေကာင္း,အာဝဇၨန္းကို ဘဝဂုၤပေစၦဒဟုလည္းေကာင္းနာမည္တပ္လိုၾကေသာ္လည္းဆရာအစဥ္အဆက္တုိ႔က ဒုတိယဘဝဂၤစလနကို ဘဝဂုၤပေစၦဒဟု နာမည္တပ္ခဲ့သျဖင့္ထိုအမည္ကယခုကာလ၌တြင္က်ယ္ေနရကားဝီထိက်ခန္း၌ဒုတိယဘဝဂၤစလနကို "ဘဝဂုၤပေစၦဒ"ဟုသံုးႏႈန္းရေတာ့လတၱံ ့၊ "စလတီတိစလနံ,ဘဝဂဥၥ တံ စလနဥၥာတိ ဘဝဂၤစလနံ=လႈပ္႐ွားတတ္ ေသာဘဝင္၊ဥပစၦိဇၨတိ-ျပတ္စဲတတ္၏၊ ဣတိ-ေၾကာင့္၊ဥပေစၦေဒါ-မည္၏၊ဘဝဂၤဥၥ+တံ+ဥပေစၦေဒါ စာတိ ဘဝဂုၤေစၦေဒါ=ျပတ္ေသာဘဝင္"ဟုျပဳ ။[အာဝဇၨနသမၸဋိစၦနသနၱီရဏေဝါ႒ပနဇဝနတဒါရမဏပုဒ္တို႔၏အဓိပၸါယ္ကိုကိစၥသဂၤဟ၌ျပခဲ့ၿပီ။] ဝဝ႒ေပနၱံ ေဝါ႒ပနစိတၱံ။ ။ေဝါ႒ပန စိတၱံ,ေဝါ႒ဗၺနစိတၱံ,ေဝါတၳပနစိတၱံ ဟု သံုးေထြ႐ွိသည္တြင္ယခုေတြ႔ရေသာက်မ္းစာတို႔၌"ေဝါ႒ဗၺနစိတၱံ"ဟု အ႐ွိမ်ား၏၊(ဝဝ႒ေပနၱံ=ဝဝတၳေပနၱံ)ဟူ ေသာပါဌ္သည္ ေဝါ႒ပနပုဒ္၏ ဇစ္ျမစ္ ကိုျပေသာပါဌ္တည္း၊ဝဝ႒ေပနၱံဆိုလ်ွင္ ဝိအဝ+ေ႐ွး႐ွိေသာ ဌာဓာတ္ ဏာေပပစၥည္း-ယုပစၥည္းတည္း၊အဝကို ၾသျပဳ ,ဝိ၏အစိတ္ ဣကို ေခ်, ဝကို ၾသသို႔ကပ္,ေဝါျဖစ္၏၊ဌကိုေဒြေဘာ္,ဏအႏုဗန္ေခ်,အာကို ရႆ,ယုကို အနျပဳ၍"ေဝါ႒ပန"ဟုပါဌ္မွန္ျဖစ္၏၊ ဝဝတၳေပနၱံဆိုလ်ွင္"ဝိ အဝ+ထပဓာတ္ ယုပစၥည္း"ျဖစ္၍"ေဝါတၳပနဟုပါဌ္မွန္ ျဖစ္၏၊သို႔အတြက္ ဝဝတၳေပနၱံ ေဝါတၳပနစိတၱံဟုလည္းေကာင္း ဝဝ႒ေပနၱံ ေဝါ႒ပနစိတၱံဟုလည္းေကာင္း ပါဌ္ မွန္႐ွိေစရမည္၊"ေဝါ႒ဗၺန"ဟူေသာပါဌ္၌ ထပဓာတ္မွ ထကို ဌျပဳ ,ပကို ဗျပဳ , ေဒြေဘာ္လည္းျပဳ၍ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ႐ုပ္စီရင္လ်ွငိၿပီးႏိုင္ေသာ္လည္းေထာက္ထားဖြယ္ရာမ႐ွိပါ။ ဧကူနတိ ံသကာမာဝစရဇဝေနသု ယကိဥၥိ လဒၶပစၥယံ။ ။ဝုေ႒ာစိတ္ခ်ဳပ္ ၿပီးေနာက္ေဇာေစာသည္႐ွိေသာ္႐ူပါရံုကို ကာမအာရံု ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ကာမေဇာေစာခြင့္႐ွိ့၏၊မဟဂၢဳတ္ ေလာကုတၱရာေဇာတို႔က ကာမတရားကိုအာရံုမျပဳႏိုင္ေၾကာင္းကို အာရမဏသဂၤဟအတိုင္းသိပါ၊ကာမေဇာေစာရာ၌ေဇာအမ်ားေစာမည္မဟုတ္၊တစ္ခုယုတ္သံုးဆယ္တြင္အေၾကာင္းသင့္ရာတစ္ပါးပါးသာေစာခြင့္ရသည္၊ ခ်ဲ ့ဦးအံ့-"ေယာနိေသာ ဘိကၡေဝ မနသိကေရာေတာ အႏုပၸနၷာေစဝ ကုသလာဓမၼာ ဥပၸဇၨနၱိ,ဥပၸနၷာ စ ကုသလာဓမၼာ ဘာဝနာယ ပါရိပူရိ ံ ဂစၦနၱိ"ပါဠိေတာ္ႏွင့္အညီ ေယာနိေသာမနသိကာရ ႐ွိလ်ွင္ ကုသိုလ္ေဇာ, ေယာနိေသာမနသိကာရ မ႐ွိလ်ွင္ အကုသိုလ္ေဇာ, ေယာနိေသာမနသိကာရ႐ွိေသာ္လည္း နိရာႏုသယ(အႏုသယကင္းေသာ ရဟႏၱာမ်ား၏)သနၱာန္၌ျဖစ္လ်ွင္ႀကိယာေဇာ ေစာခြင့္႐ွိသည္။[ဘဝဂုၤပေစၦဒေနာက္က အာဝဇၨန္း၏ မနသိကာရ အမည္ရေၾကာင္းကိုေစတသိက္ပိုင္း မနသိကာရပုဒ္၌ဖြင့္ျပခဲ့ၿပီ။ ]